cukiernicze kreacje charlotte

Dzisiaj kolejne ciasto z kategorii zimowych, które wyjątkowo nam zasmakowało. Ciężkie, mokre, niezbyt słodkie i niezwykle aromatyczne ciasto z mrożoną żurawiną.Nie wiem czy to za sprawą samej żurawiny, czy przypraw korzennych, ale z talerzyków znikało błyskawicznie nie pozostawiając złudzeń, że dużym błędem było pieczenie go z połowy porcji. Co do trudności wykonania, to zaliczam przepis do łatwych, bo wsypać, wlać i wymieszać łyżką wszystkie składniki potrafi każdy:)

Składniki na 20 porcji:

(forma 1, 8l)

• 350 g mąki pszennej
• 2 łyżeczki sody
• Szczypta soli
• 1 łyżeczka mielonego cynamonu
• 1 łyżeczka mielonego kardamonu
• 1 łyżeczka mielonych goździków
• 10 łyżek cukru
• 200 g gęstego jogurtu ( tureckiego)
• 50 ml mleka
• 150 g margaryny lub masła
• 200 ml miodu lub złotego syropu
• 60 g rodzynek
• 200 ml mrożonej żurawiny ( ok.160 g)

Dodatkowo:

• Tłuszcz i tarta bułka do formy
• Cukier puder

Formę babkową o pojemności 1, 8 l dokładnie smarujemy masłem/margaryną i obsypujemy tartą bułką.

Masło rozpuszczamy i odstawiamy do ostudzenia. Rodzynki posypujemy 1 łyżką mąki. Pozostałą mąkę mieszamy z solą, sodą i przesiewamy do dużej miski. Dodajemy przyprawy i cukier.

Do gęstego jogurtu dodajemy mleko, schłodzone masło i miód/złoty syrop. Mieszamy do uzyskania gładkiej konsystencji.

Wlewamy do dołka w mące i używając drewnianej łyżki łączymy mokre z suchymi składnikami ruchem zgarniającym. Mieszamy krótko, dodając rodzynki i żurawinę. Ciasto powinno być grudkowate jak przy muffinach.

Wlewamy do formy i wstawiamy do nagrzanego piekarnika do 180 stopni C na około 1, 5 godziny.        ( Dolny poziom w piekarniku) Gdyby ciasto zbyt szybko łapało kolor, to przykrywamy go pergaminem.

Upieczenie sprawdzamy za pomącą patyczka, który wbity i wyjęty w ciasto powinien być suchy. Ciasto pozostawiamy do przestudzenia w formie, po czym wyjmujemy i dostudzamy na kratce. Zimne oprószamy cukrem pudrem. Ciasto można jeść od razu, ale wydaje mi się, że smaczniejsze jest na drugi dzień po pieczeniu.

Źródło: Pirkka 1-2/2012 str.50